De zure vorm van CBG, cannabigerolzuur (CBGA), die dient als voorloper van de belangrijkste cannabinoïden, is nog relatief onbekend. Hoewel het relatief recent is ontdekt en moeilijk te isoleren is voor onderzoek, vertoont CBGA veelbelovende eigenschappen en potentiële gezondheidsvoordelen. Lordofcbd.fr legt uit wat CBGA is, wat we erover weten en welke aspecten nog onbekend zijn, zodat u de effecten ervan op het menselijk lichaam beter kunt begrijpen.
CBGA (cannabigerolzuur): een eenvoudige definitie
Trichomen produceren CBGA. CBGA is een cannabinoïde die wordt geproduceerd in de trichomen van hennepbloemen
CBGA is een cannabinoïde, net als het veelgebruikte CBD en het controversiële THC. Het komt echter veel minder voor in de cannabisplant, voornamelijk omdat het min of meer snel wordt omgezet in andere cannabinoïden.
Twee aspecten van CBGA zijn bijzonder interessant:
CBGA wordt vaak de "moedercannabinoïde" genoemd. Met andere woorden, het is de voorloper van andere cannabinoïden en speelt een directe rol in hun biosynthese. Zonder CBGA zouden CBD, THC, CBC en natuurlijk CBG niet bestaan. CBGA bezit interessante intrinsieke eigenschappen. Naast zijn actieve rol in de vorming van andere cannabinoïden heeft het ook eigen effecten, die we later in detail zullen bespreken.
Waar komt CBGA vandaan en wat is haar rol?
CBGA wordt, net als andere cannabinoïden, geproduceerd door de trichomen van de hennepplant. Dit zijn kleine, kleverige en bijna transparante blaasjes op de bloemen, waaruit CBD-hars. De belangrijkste functie van CBGA is het beschermen van de plant. Het kan necrose in bepaalde cellen veroorzaken om de bladgrootte te reguleren en de beschikbare energie in de bloemen te concentreren. CBGA is daarom een natuurlijke regulator die direct bijdraagt aan de gezonde ontwikkeling van een plant en het voortbestaan van de betreffende variëteit.
Om dit wat gedetailleerder toe te lichten, is het nuttig om uit te leggen dat cannabis, via een reeks chemische reacties, allerlei moleculen kan produceren die nuttig zijn voor de ontwikkeling ervan in verschillende stadia van zijn evolutie.
In eerste instantie produceren de trichomen olivinezuur en geranylpyrofosfaat. Deze moleculen transformeren geleidelijk in cannabigerolzuur (CBGA, waar het hier om draait). Bij contact met verschillende enzymen in de plant wordt CBGA vervolgens omgezet in THCA, CBDA en CBCA, de zure vormen die respectievelijk THC, CBD en CBC opleveren na decarboxylatie (natuurlijk of door menselijk ingrijpen). In zeldzame gevallen vindt natuurlijke decarboxylatie iets eerder plaats en wordt CBGA direct omgezet in CBG .Dit fenomeen verklaart gedeeltelijk de lagere concentratie CBG in verschillende cannabisvariëteiten in vergelijking met CBD of THC. Maar wat is nu precies het verschil tussen CBG en de zure vorm ervan, CBGA?
CBGA versus CBG: verschillen en overeenkomsten
CBGA is slechts één stap in de evolutie van cannabis.
Ontdekt in 1996 door Japanse onderzoekers; in 1964 door Israëlische onderzoekers. Effecten op mensen: Ja, via het endocannabinoïdesysteem (ECS); Ja, via het ECS. Psychotrope effecten ("high"): Nee. CBGA is de voorloper van CBG. De laatste is daarom een meer geavanceerde vorm van CBGA, een later stadium. Naast dit tijdsverschil is er vooral een moleculair verschil. Wie zich nog scheikundelessen herinnert, heeft wellicht opgemerkt dat het verschil tussen de twee moleculen één koolstofatoom (C) en twee zuurstofatomen (O) is, oftewel CO2 (koolstofdioxide). Dit helpt om de enigszins technische term "decarboxylatie" beter te begrijpen.
Dit moleculaire verschil heeft gevolgen voor de rol van CBGA in de cannabisplant, maar ook, en dat is wat ons het meest interesseert, voor het vermogen ervan om te interageren met receptoren in ons lichaam. Kortom, hoewel ze op elkaar lijken, hebben CBGA en CBG niet per se dezelfde effecten.
CBGA-effecten
CBGA kan invloed hebben op de stofwisseling
De wetenschappelijke literatuur over de effecten van CBGA is nog vrij beperkt. Dit komt deels doordat cannabigerolzuur relatief laat werd ontdekt in vergelijking met de belangrijkste cannabinoïden, en deels doordat het extreem moeilijk te isoleren is. Het transformeert namelijk snel, en om het te bestuderen is het niet alleen onmogelijk om de plant te verhitten, maar moet dit ook in een relatief vroeg stadium gebeuren (vóór de bloei).
Er worden echter enkele interessante onderzoeksrichtingen verkend, die elk met de nodige voorzichtigheid en grondigheid moeten worden bekeken alvorens definitieve conclusies te trekken.
Effect op de stofwisseling: Een onderzoek uit 2019 toonde aan dat CBGA, net als CBG en CBDA, kan interageren met PPAR-receptoren en het vermogen heeft om de lipidenstofwisseling te moduleren. Wanneer deze receptoren niet goed functioneren, neemt het risico op het ontwikkelen van ziekten zoals diabetes of een te hoog triglyceride- en cholesterolgehalte toe.
Darmkanker: Volgens een ander onderzoek zou CBGA een rol kunnen spelen in de strijd tegen darmkanker. Het lijkt niet alleen de vermenigvuldiging van kankercellen te vertragen, maar zou ook hun dood kunnen versnellen.
Diabetes en hart- en vaatziekten: Als direct gevolg van de werking van CBGA op de stofwisselingzou het gunstig kunnen zijn bij de behandeling van diabetes, met name door de productie van het enzym dat verantwoordelijk is voor oxidatieve stress te remmen en zo het ontstaan van bepaalde complicaties te voorkomen. Het beperken van oxidatieve stress helpt ook bij het voorkomen van bepaalde hart- en vaatziekten, wat een ander onderzoeksgebied vormt.
Deze eerste studies zijn tot nu toe alleen uitgevoerd op modellen en/of in het laboratorium (in vitro). Daarom is verder onderzoek nodig om ze uit te breiden en, indien gerechtvaardigd, om studies op mensen uit te voeren.